Landelijk kennisnetwerk van houders van boerderijdieren

Klaver in de wei

Ingediend door jinke op 26 oktober 2015 - 13:09
Klaver in de wei zou niet goed zijn voor graasdieren. Aan de andere zit in veel mooie weidemengsels wel klaverzaad. Hoe kan dat? De crux zit hem in het verschil tussen de klaversoorten. Rode klaver bevat veel meer blauwzuur dan witte klaver. Blauwzuur kan bij paarden vooral koliek veroorzaken en bij herkauwers vruchtbaarheidsstoornissen. Witte klaver in grasland heeft die nadelen niet. Maar veel typen witte klavers verdringen grassen en schieten hoog op, terwijl graasdieren liever laag bij de grond eten.
 
Witte klavers van het weidetype, ook wel weideklaver of in combinatie met gras grasklaver genoemd, blijft laag en groeit minder snel. Een wei met grassen en een klein aandeel weideklaver geeft een hogere voedingswaarde (eiwitrijker, dus minder krachtvoer nodig), een betere spijsvertering en een natuurlijker bodemleven door de binding van stikstof. Bij een te hoog aandeel klaver is er gevaar voor vooral trommelzucht bij herkauwers en overgewicht bij ezels en paarden. Klaver is bovendien niet erg structuurrijk. Bij melkkoeien ligt het ideale percentage klaver in de wei op zo’n 30-50 procent.

Een mengsel van gras en rode klaver leidt tot een hogere opbrengst en lagere kunstmestkosten. De gunstige effecten op de bodemkwaliteit en op het leven van de bijen en de hommels zijn mooi meegenomen en maken een dergelijk mengsel ook geschikt voor de extensieve en kleinschalige veehouderij, mits er gewerkt wordt met  rantsoen- en stripbeweiding. Aaneengesloten beweiden voor meer dan 3 dagen per maand put de rode klaver uit waardoor het klaveraandeel fors daalt. Najaarsbeweiden (voor november) met pinken of schapen gedurende enkele weken is daarom uitgesloten.
 

 

Dossier
Verschenen in